Struś jest największym i najpotężniejszym ptakiem na świecie. Z powodu swego ciężaru nie może latać, ale za to biega szybko jak koń i potrafi skakać przez przeszkody nawet o wysokości 1.5 metra. Jego nogi są doskonale umięśnione, a stop chronione twardymi poduszeczkami. Struś jest bardzo wytrzymały, może biec szybko przez pół godziny. Jest też mocno zbudowany i człowiek może dosiąść jego grzbietu zupełnie go nie męcząc. Szyja strusia jest bardzo długa przeważnie ma ponad 1 metr długości, jest to prawdziwy peryskop, który pomaga mu dostrzec niebezpieczeństwo z daleka. Na początku okresu godowego samiec wygrzebuje w ziemi duże zagłębienie które posłuży mu jako gniazdo dla 4 lub 5 samic stanowiących jego harem. Każda samica składa w nim swoje ogromne jaja. Następnie samiec i dominująca w stadzie samica, na zmianę zajmują się wysiadywaniem jaj. Struś troskliwie obraca je dziobem i podgarnia pod siebie. Biada drapieżnikowi, który ma chęć na strusie jajo. Klasyfikuje się je do rzędu; rodzina; strusie. Jest to jeden gatunek. Mają przeważnie od 170 do 250 cm wysokości i ważą od 110 do 150 kilogramów. Samce są większe od samic. Żyja około 12 -20 lat, wyjątkowo do lat 60. Rozmnażanie następuje w gnieździe. Jest to obszerny dołek w piasku , wygrzebany przez samca. Składają tam jaja wszystko jego partnerki, po 708 każda. Białe strusie jajo jest największe w świecie ptaków i waży około 1,5 kilograma. Wysiaduje je 42 dni, nocą samiec, a w dzień dominująca samica. Strusie odżywiają się liśćmi, trawą, nasionami , pędami drzew i krzewów. Zjada też owady, jaszczurki, i małe gryzonie. Z wielu regionów już zniknął – z północnej Afryki i Płw. Arabskiego. Częsty jest na terenach rezerwatów i parków narodowych. Osiąga szybkość, podczas ucieczki może pobić rekord i przekroczyć nawet 70 kilometrów na godzinę, potrafi przez pół godziny biec z szybkością 40 kilometrów na godzinę, czym zasłużył sobie na miano najwytrzymalszego z ptaków, i potrafi dokonywać skoki w dal nawet 4 metry. Struś ma na stopach tylko dwa palce upierzenie samce czarno biały, a samicy szare, lepiej nie drażnić strusia , bo rozzłoszczony może swoją potężną nogą wymierzyć śmiertelne kopnięcie.

Nietoperze to najliczniejsza grupa ssaków. Prawie jeden ssak na cztery jest nietoperzem. To jedyne ssaki zdolne do aktywnego lotu. Ich skrzydła są zbudowanie z cieniutkiej skórzastej błony , rozpiętej między drugimi palcami przednich kończyn a ciałem i tylnymi kończynami. Nietoperze to zwierzęta nocne. Aby orientować się w ciemności, wydają dźwięki tak wysokie, że nie są one słyszalne dla ludzkiego ucha, Kiedy dźwięk wysyłany przez nietoperza natrafia na przeszkodę, odbija się od niej i powraca jako echo, które odbierane przez wielkie, niezwykle czułe uszy nietoperza. Dzięki temu może on omijać przeszkody lub określić położenia swojej ofiary. Najliczniejsze są gatunki nietoperzy owadożernych które żyją również i u nas. Do tej grupy należą też wampiry żyjące w Ameryce Południowej. Szczególny sposób ich odżywiania sprawił, że są one bardzo znane. Bo istotnie, wampir nocą nacina ostrymi zębami skórę swoich pogrążonych we śnie ofiar. W krajach tropikalnych żyją nietoperze owocożerne. Są też gatunki żywiące się pyłkiem i nektarem kwiatów kwitnących nocą. Przyczyniają się one do zapylania roślin. Nietoperze spotyka się na całym świecie poza Arktyką, Antarktydą i odosobnionymi wyspami oceanicznymi. Klasyfikujemy je do rzędu nietoperzy dzieli się je na 2 podrzędy; nietoperze owocożerne i nietoperze owadożerne. Znanych jest około 950 gatunków nietoperzy. W Polsce żyje około 20 gatunków. Najmniejszy waży 2-3 gramy i ma 3.3 cm długości i rozpiętość skrzydeł 16 cm. Największy waży 1.4 kilograma i ma rozpiętość skrzydeł aż 1.5 metra. Na ogół do 25 lat, żyje wyjątkowo dłużej. Dojrzałość płciową osiąga w ciągu 2 lat.. Wiele gatunków w Polsce jest zagrożonych. W Polsce wszystkie gatunki są chronione. Szybkość lotu do około 50 kilometrów na godzinę, ale niektóre gatunki lecą nawet z prędkością 96 kilometrów na godzinę. W przestrzeni orientują się za pomocą ultradźwięków. Rudawkowate kierują się głównie wzrokiem i zapachem.

Wąż ten jest kuzynem żmii. Tak jak ona , ma masywne ciało i trójkątną głowę. Ma dwa długie jadowe zęby, które chowają się w podniebieniu. Jad grzechotnika jest bardzo silny, błyskawicznie zabija ofiarę i może być także śmiertelny dla człowieka. Grzechotnik ma po obu stronach głowy, między nozdrzami a oczami, dołki policzkowe. Jest to swoisty narząd regulujący na promieniowanie cieplne. Znajdujące się tam receptory są czułe na zmianę temperatury rzędu 0,002 stopnia Celsjusza. Dzięki temu wąż dostrzega w całkowitej ciemności swoje ofiary. Potrafi na przykład wyczuć mysz z odległości 2 metrów. Gdy grzechotnik jest niezaspokojony, unos i się do góry, podnosi ogon i nim wibruje. To grzechoczą rogowe segmenty na ogonie tunkowa. Jeśli usłyszy się ten dźwięk, wąż może być w odległości 30 a nawet 20 metrów od nas i stanowczo lepiej mu zejść z drogi. Żyje około 15 lat. Jego długość jest w zależności od gatunku , wynosi od 50 cm do 3 metrów. Grzechotniki są żyworodne. Ich okres godowy następuje pod koniec lata. Odżywiają się małymi ssakami, ptakami i żabami. Grzechotnik poluje na nie nocą. Przeważnie jest samotnikiem.

Największym jadowitym na świecie wężem jest kobra królewska. Jej długość zwykle wynosi 4 metry., ale trafiają się osobniki mające nawet 5-6 metrów długości. Gdy coś ją rozdrażni lub nie potrafi uciec, unosi się, rozszerza fałdy skórne na szyi i syczy. Gotowa jest do zadania ciosu zębami jadowymi. Lepiej nie wchodzić jej w drogę, zwłaszcza że podczas ukąszenia wypuszcza duża ilość jadu. Ukąszenie kobry królewskiej może zabić słonia w 3 godziny, a człowieka w niecały kwadrans. Kobra królewska potrafi wspiąc się na drzewa, a także nie unika wody, gdyż świetnie pływa. W południowej Afryce żyje kobra plująca, która zaniepokojona nie ucieka, lecz przyjmuje charakterystyczną postawę, i wystrzykuje w kierunku intruza rozpylony strumień jadu. Jad nie jest szkodliwy, dla skóry, ale gdy dostanie się do oczu może spowodować ślepotę. Kobra królewska żyje w lasach i zaroślach w Indiach, Pd. Chinach, w Malezji, na filipinach i w Indonezji. Kobra królewska osiąga długość 6 metrów. Kobra okularnik nawet 2.2 metra, a kobra plująca około 1 metra. Żyje około 30 lat. Swoją dojrzałość płciową osiąga w 5-6 roku życia. Odżywia się przeważnie węzami i jaszczurkami, może pozostawać bez pożywienia przez wiele miesięcy. Żerujje za dnia i prowadzi naziemny tryb życia.

Jest to ssak, zwierzątko o zaokrąglonym pyszczku przypominającym niedźwiadka. Prawie całe jego życie toczy się na drzewach. Jest mu tam tak dobrze , że może spędzić wiele lat bez schodzenia na ziemię. Żyje uczepiony konarów wszystkimi swoimi pazurami. Kiedy wyjątkowo znajduje się na ziemi, porusza się bardzo wolno, małymi żwawymi podskokami. Koala to zwierzę powolne i spokojne, które śpi na swoim drzewie średnio 19 godzin na dobę. Jego ulubionymi drzewami przeważnie jest eukaliptus, a jego liście stanowią największy i jedyny przysmak. Stały kontakt z eukaliptusami sprawia, że koala przesiąknięty jest zapachem drzew. Smakuje mu tylko kilka spośród 600 gatunków eukaliptusów, które występują w przyrodzie. Jest to powód, dla którego bardzo trudno trzymać go w niewoli. Koala nigdy nie pije i właśnie od tej cechy bierze się jego nazwa, ponieważ w języku Aborygenów Koala oznacza „zwierzę, które nie pije”. Klasyfikuje się go do podgromady : ssaki właściwie : rząd : torbacze, rodzina. Koala nie jest zbyt wielki przeważnie ma od 60 do 85 cm długości i średnio waży od 8 do 15 kilogramów. Żyje nawet trochę długo jak na zwierzę nawet do 20 lat. Rozmnaża się od marca do grudnia (podczas lata australijskiego), ciąża trwa od 25 do 35 dni. Jego wrogowie to przeważnie lisy. Koala zwykle żyje samotnie , czasem w małej grupie. Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem i objęty ścisłą ochroną. Jest prawie na wymarciu z powodu niszczenia jego środowiska i polowań ze względu na futro. Obecnie pozostało 100 000 osobników. Jego głos bardzo często przypomina zgrzytanie piły.

Dawno temu, kilka milionów lat temu na Naszej Planecie – Ziemi żyło mnóstwo zwierząt i nadal żyje. Podzielone zostały one na różne kategorie. Gady, ssaki, płazy, bezkręgowce, ryby, ptaki. Wszystko to świadczy jak nasz świat jest zróżnicowany. Bóg stworzył świat tak żeby każde zwierze było pożytkiem dla innego oraz dla człowieka. Na świecie nie może być nienawiści, ale każdy powinien pomagać każdemu jak tylko może. Ssaki to zwierzęta które odżywiają się przeważnie pokarmem mięsnym. Podczas narodzin ssą mleko matki.  Ich najczęstszym miejscem występowania to przeważnie lasy, pastwiska itd.  Gady i płazy żywią się małymi zwierzątkami żyjącymi na lądzie lub w wodzie. Ptaki zaś odżywiają się pokarmem na lądzie, jak przykład można tutaj podać bociana, który poluje z wysokości na żaby, albo na przykład jastrzębia, który poluje na kurczaki chodzące na wolności po podwórkach ludzi lub na łąkach. Ryby zaś odżywiają się swoim pokarmem w wodzie. Mają tak skonstruowany kręgosłup i płuca(oskrzela) że są przyzwyczajone do oddychania tlenem rozpuszczonym w wodzie. Te zwierzęta, które wymieniłem powyżej zaliczane są do kręgowców, czyli do takich które mają kręgosłup. Świat zwierząt został podzielony jeszcze na bezkręgowce. Bezkręgowce to takie zwierzęta które nie mają kręgosłupa. Jak przykład można podać np. motyla, ćme, mola, muchę, osę, pszczołę, szerszenia, bąka, mrówkę czy inne malutkie zwierzęta. Bezkręgowce takie odżywiają przeważnie się tak jak np. mole ubraniami z bawełny, ponieważ nie są w stanie zapolować na nic lepszego. W Polsce występuje niewielka ilość płazów i gadów, lecz większą ilość ich można spotkać w krajach zachodnich, Ameryce Północnej, Południowej, Afryce, czy nawet Azji. W swoim artykule poniżej wymienię kilka poszczególnych przedstawicieli każdego gatunku oraz go scharakteryzuje. Zacznę od ssaków.